باورهاى اسلامى خود فاصله بگيريد ؟ « وَ ما مُحمَّدٌ الّا رَسُولٌ قَد خَلَت مِن قَبِله الرِّسُلِ افَائِن ماتَ او قُتلَ انقَلَبتُم علي اعقابكُم وَ مَن ينِقَلَب علي عَقِبَيهِ فَلَن يضُرُّ الله شَيئاً وَ سَيجزِى الله الشّاكِرينَ » . و محمد ( صلى الله عليه و آله و سلّم ) جز فرستاده‌اى كه پيش از او هم پيامبرانى آمده و گذاشته‌اند نيست . آيا اگر او بميرد يا كشته شود از عقيده خود برمىگرديد ؟ و هر كس از عقيده خود باز گردد ، هرگز زيانى به خدا نمىرساند و به زودى سپاسگزارى را پاداش مىدهد . اين آيه نشان مىدهد كه با رحلت و شهادت رسولان و رهبران الهى مكتب آنان نمىرود و خداى متعال اتّكاى افراطى حتّى به شخص پيامبر اشرف مخلوقات را به عنوان نوعى از فرد پرستى محكوم مىكند . لذا مؤمنان بايد توجه داشته باشند كه تداوم دين در گرو حضور انبياء به تنهايى نيست و فقدان ظاهرى آنها را نبايد دست آويزى براى واپس گرايى قرار داد . همچنان كه درباره عيد فطر فرموده‌اند : « هر روزى كه در آن گناه انجام نشود ، عيد است . مىتوان گفت : هر شب كه وصال با دوست حاصل شود و انسان به قدر واقعى خويش پى ببرد ، شب قدر است . » بايد در عين ارج نهادن به پديده‌هاى مبارك خداوندى همچون انبياء عظام ، مكانها ، و زمانهاى مبارك و مقدس ، ذات مقدس پروردگار و تقواى از او را هميشه و در همه جا در نظر داشت . شاعرى مىگويد :